De bankjes van de Noorderhof

DATUMJuni - september 2011
LOCATIENoorderhof, Amsterdam

Mijn thuisgevoelproject begon in de ‘Noorderhof’, een kleine wijk in Slotermeer Zuid-West. Een wijk waar ik me niet erg thuis voelde, juist omdat het zo’n typisch thuisgevoel uitstraalde. In deze wijk ben ik gaan onderzoeken welke objecten de bewoners om zich heen hebben waardoor ze zich thuis voelen.

Iemands’ huis, of thuis, is een plek waar hij of zij zich op zijn gemak voelt. De plek kan overal en altijd zijn, maar is naar mijn idee altijd verbonden aan objecten. Je huis is daarmee een verzamelplek van comfort, functie en herinnering, en de objecten in huis staan hier symbool voor.

We kiezen objecten omdat we ze mooi, leuk, handig, vertrouwd of herkenbaar vinden, omdat we ze van onze ouders of grootouders hebben overgenomen of misschien zelfs omdat we ze bij het grofvuil hebben gevonden. We hebben ermee, erop of erom gelachen en het was erbij toen we moesten huilen. Het is wel eens stuk gegaan en we hebben ervoor gekozen het te repareren in plaats van een nieuwe te kopen. Elk object dat we om ons heen verzamelen wordt een spons van herinneringen en associaties. Hoe langer we het hebben, hoe meer we eraan hechten.

Objecten waren voor mij de eerste stap in het ontdekken van het thuisgevoel, mijn thuisgevoel. Ik belde bij bewoners in de Noorderhof aan en vroeg hen naar de objecten die zij in hun huis hadden staan. En ik vroeg natuurlijk ook of ik het object mocht zien. Ik sprak met mensen en kneep zachtjes de herinneringen uit de spons van de objecten. Beetje bij beetje leerde ik meer en meer over hoe mensen zich verhouden tot hun objecten. Meer en meer begreep ik dat, wilde ik de functie van objecten begrijpen, ik op zoek moest bij mezelf.