Toen ik de liefde aan de badkamer verklaarde

CONTACTemail
DATUMJuni 2013

Na een vermoeiende dag vol verplicht sociaal doen op mijn werk, liep ik over mijn straat in het hartje van Amsterdam en kwam bij de deur van mijn studenten huis aan. Ik stond eindelijk voor mijn huis en kon niet wachten naar binnen te gaan, om uit de drukte te ontsnappen. Ik was toe aan een plek waar ik alleen met mezelf was en mezelf niet hoefde te conformeren aan anderen. De logge met glas ingelegde deur die ik soms als een vermoeiend object ervoer, was voor mij op dat moment een teken van verlichting. Ik opende de deur, stapte naar binnen en gooide de deur dicht. Bij het dicht doen van de deur daalde er een wolk van ontspanning op mij neer. Door het lekkere gevoel, dat het dichtslaan van de deur bij mij teweeg bracht, besefte ik mij dat de deur een symbolische scheidslijn weergeeft, met aan de ene kant de meer collectieve ruimte met de meer collectieve regels en aan de andere kant de meer persoonlijke ruimte met de meer persoonlijke regels. Het dicht doen van de deur gaf mij een rustig en veilig gevoel, omdat het de ultra publieke straat, hiermee afschermde van de minder publieke hal van het studentenhuis. Ik kreeg de smaak te pakken en rende naar boven om vervolgens met volle overgave de deur van mijn appartement dicht te gooien. De deur gaf wederom een symbolische scheidslijn aan, waarbij ik de hal als relatief collectieve ruimte inruilde voor mijn appartement als relatief persoonlijke ruimte. Binnen de grenzen van mijn appartement aangekomen, hoorde ik mijn kamergenoten met gezelschap lachen. Mijn broertje had zich met vrienden op mijn kamer gesetteld, die vaak als de gelachkamer functioneert. Ik was toch al erg zweterig van het werk en besloot dus de drukke kamer te mijden en in een rechte lijn naar de badkamer te lopen, om daar te gaan genieten van een ruimte waar ik helemaal alleen was, waar mijn wil wet was en me aan niemand hoefden te conformeren. Ik deed wederom de deur open en stapte bij het dichtdoen van de deur, de walhalla van de privacy binnen. Ik heb er eerst heerlijk met een stripboek in de hand op de wc gezeten, vervolgens heb ik al soppend, zingend, masserend en onderuitzakkend genoten van een hete douche, om ten slotte mezelf daarna uitgebreid verzorgend en geconcentreerd te bewonderen in de spiegel. Toen ik na twee uur uiterst voldaan uit de badkamer kwam, besloot ik een ode aan de badkamer te schrijven, met de titel: De badkamer als rechtvaardiging voor het recht op privacy.

De badkamer als rechtvaardiging voor het recht op privacy

De badkamer is een plek die is gereserveerd voor totale privacy. Een plek die is gereserveerd om alle schaamte bij de deur achter te laten. Mensen kunnen zich er terugtrekken in een ruimte waar ze totaal zichzelf kunnen zijn. De badkamer met inbegrip van de wc is de enige plek in de huidige Westerse cultuur waar niet verwacht wordt dat mensen zich conformeren aan de rest. Het wordt door iedereen erkend, als de plek waar mensen ongestoord alleen gelaten mogen worden. In tegenstelling tot alle collectieve plekken, waar schaamte als belangrijk mechanisme functioneert om de sociale cohesie te bewaren, ontleend de badkamer juist zijn functie aan het gegeven dat mensen er schaamteloos kunnen zijn. Deze mogelijkheid tot privacy, waar jou wil wet is, is een essentieel onderdeel om jezelf ergens waarlijk thuis te voelen.

Ik zal in deze korte uiteenzetting duidelijk maken, dat de aanwezigheid van de badkamer als schaamteloze plek belangrijke functies vervult en een uiting is van de menselijke behoefte aan privacy. Hierdoor kan het als rechtvaardiging worden gezien voor ons recht op privacy.

De badkamer geeft niet alleen gehoor aan de menselijke behoefte aan privacy, maar is ook een uiting van deze behoefte. De behoefte aan privacy komt voort uit onze natuur als sociale wezens. Overal waar mensen in groepen samenleven ontstaat een cultuur, een set aan informele regels in de vorm van normen en waarden. Als door iemand niet aan deze set van mores wordt voldaan, kan dit een gevoel van verbazing, onbehagen, agressie of zelfs walging bij de mede mensen veroorzaken. Zeker voor walging zijn mensen gevoelig. Niemand wil walgen van een ander en niemand wil als walgelijk ervaren worden. In principe willen alle onpathologische mensen het liefst bij iedereen van de gemeenschap gewenst worden en dus geen negatieve gevoelens opwekken. Schaamte is precies de angst om onprettige gevoelens bij andere op te roepen, waardoor we ongewenst zijn. Aangezien er in alle culturen ter wereld een set aan bepaalde mores heerst, is er ook in elke cultuur onherroepelijk een set aan redenen om je voor te schamen. Als men de behoefte heeft om iets te doen waar men zich voor schaamt in het bijzijn van andere mensen, dan stelt men het zeer op prijs om deze behoefte ergens anders te kunnen doen. Aangezien mensen zich niet willen schamen, durf ik dan ook te beweren dat de behoefte aan privacy in een samenleving toeneemt, naarmate bepaalde behoeften van mensen in die samenleving niet geuit kunnen worden in het bijzijn van medemensen, omdat zij zich voor het uiten van deze behoeften moeten schamen. De badkamer met inbegrip van de wc geeft mensen in de huidige Westerse wereld de ruimte om de schaamte bij de deur achter te laten en tot zichzelf te komen. Op deze manier functioneert de badkamer als uitlaatklep voor behoeften, die we om biosociale redenen niet op andere plekken willen uiten.

De badkamer dient echter niet alleen als uitlaatklep, het is ook een plek waar men zichzelf kan ontwikkelen. Mensen leren in de badkamer delen van hun lichaam en geest kennen, die nergens anders zo optimaal geleerd kunnen worden. Zo leren wij bijvoorbeeld allemaal op de wc wanneer, waarom en hoe ons ontlasting systeem werkt. Nergens anders kijken we zo uitvoerig in de spiegel als in de badkamer, of raken wij onszelf zo vanzelfsprekend aan. Zelden durven mensen zo vrij tegen zichzelf te praten, of in zichzelf te zingen als tijdens het douchen. Behalve dat de badkamer ons deze essentiële zelfkennis verschaft, gunt de badkamer ons dit in alle rust en overgave te doen. Hierdoor leren wij ook nog eens een momentje voor onszelf te nemen. In de hedendaagse samenleving waar we met moeite kunnen ontsnappen aan de druk van de snelle dynamiek en de sociale verwachtingen, kunnen we altijd rekenen op de badkamer als veilig toevluchtsoord. Zelfs de telefoon kunnen we in de badkamer zonder aarzeling laten ringen, omdat het ons alom erkende bastion van rust is waar de tijd tijdloos verstrijken mag. De badkamer is de plek waar we alle maatschappelijke verwachtingen bij de deur achter mogen laten en even alleen met onszelf bezig mogen zijn. Het geeft ons in alle rust de tijd onszelf te ontdekken en tot ons zelf te komen. De privacy van de badkamer met inbegrip van de wc stelt ons op ons gemak. Het is dan ook niet voor niets, dat het oud Hollandse woord voor wc “gemak” is. De gezegde “ik voel me op mijn gemak”, wil dus eigenlijk zeggen: Ik voel me zo chill terwijl ik totaal mezelf ben, dat het te vergelijken valt, alsof ik op mijn eigen wc zit. Uiteraard voelen wij onszelf het meest op ons gemak, op onze eigen toilet in onze eigen badkamer. Het territoriale aspect van dit gezegde benadrukt hiermee nog eens onze behoefte aan privacy. Naast dat we een slot willen op onze badkamerdeur om onze privé territorium veilig te stellen, willen we ook nog het liefst dat dit stukje afgeschermd gebied zich binnen de grenzen van ons al afgeschermd huiselijk gebied bevindt. De badkamer dient onze territoriale driften en onze aard als groepsdieren. Het gezegde “ik voel me op mijn gemak” geeft op een geniale wijze deze twee componenten weer in één zin.

Kortom, De badkamer dient als uitlaatklep en als ruimte om onszelf te ontwikkelen. In deze ultra competitieve en dynamische wereld, waar we altijd maar gedreven worden meer te willen dan we kunnen, gunt de badkamer ons de tijd, om op ons zelf te komen. Hiermee vervult het dan ook een essentiële rol in de huidige Westerse samenleving en kan het gezien worden als rechtvaardiging voor het recht op privacy. De badkamer is een heerlijke plek, die zorgt voor een uniek stukje gemoedsrust en zelfontwikkeling. Het is de walhalla van privacy, die wij allemaal zo hard nodig hebben. Geniet ervan!!!!!!